Литературный сайт
для ценителей творчества
Литпричал - cтихи и проза

Кадры из прошлого


­Наталья Любина

­­­კადრები წარსულიდან

   "ერთდროული სიძულვილი და სიყვარული...
სურვილი - ეჩხუბო, უყვირო, მიატოვო..
და სურვილი - მოეფერო, ძააალიან ძლიერად ჩაეხუტო და სამუდამოდ მასთან დარჩე...
და როცა ეს ორი შეგრძნება ერთად ჩნდება, ყელში ტკივილს ვგრძნობ... ბურთივით მაწვება და მტკენს... 
ხან მგონია, ეს ჩხუბისა და მიტოვების სურვილი იმ ტკივილის ბრალია, რომ მასთან არ ვარ და ვერ ვიქნები, რომ არ შემიძლია ჩავეხუტო...
ასეთ დროს ვფიქრობ ხოლმე, ამის უფლება რომ მქონდეს, მიტოვების სურვილი სრულიად გაქრებოდა-თქო, მაგრამ მიტოვების სურვილი არ ქრება, რადგან ვერ ვეხუტები... ვერ ვარ მასთან, ეს აკრძალულია... ეს აკრძალვა ყელში მაქვს გაჩხერილი და მახრჩობს... მტკივა და ვერავის ვუმხელ, რადგან რომ გავამხილო, მიზეზს ვერ გავამხელ... ვერც თავად მას გავუმხელ... ვერ ვეტყვი, იცი, ზოგჯერ მძულხარ და შენი მიტოვების სურვილი მიჩნდებათქო. 
მერე იფიქრებს, ეს ადრე თუ გვიან მიმატოვებსო და თავად წავა... ასეთია ის. ბევრს ფიქრობს სანამ მეტყვის რომ ვუყვარვარ. 
მე კი მანამდე თავს უფლებას ვერ ვაძლევ ჩავეხუტო და ეს განუხორციელებელი ჩახუტება ყელში მეჩხირება და მახრჩობს... 
იმედია მისი სიყვარული მომისწრებს დახრჩობამდე...

                Меликишвили, Батуми, Грузия
             
         Перевод  с  грузинского   на  русский  язык

                   Кадры из прошлого

             Единство  ненависти  и  любви.
Желание  рассориться, покричать и уйти.
И  другое желание - обнять его, очень крепко обнять и остаться с ним навсегда...
Но, когда эти два ощущения объединяются, я чувствую ком в горле... он обжигает, как шар, и твердеет...
Иногда  мне кажется, что  в  этом  протесте виновата боль;  в  том, что я  не могу быть с  ним, не могу коснуться его ...
В такие моменты я  думаю, что, если бы я имела  право  это сделать, то стремление расстаться исчезло бы совсем; но желание уйти не пропадает, потому что  обнять  его и остаться  с  ним мне запрещено.
И я задыхаюсь от этого запрета... Мне больно, но я никому в  этом  не  признаюсь, потому  что  не смогу указать  на причину... Я никогда не  признаюсь сама... У  меня  не  хватит сил  сказать:" Знаешь, иногда я тебя ненавижу и хочу уйти от тебя".
Пусть он подумает над  тем, что рано или поздно он оставит меня  и уйдет сам - и всё. Многие долго думали, прежде чем проститься с моей  любовью.
Я никогда не позволяла себе  обнять его, и это неосуществленное касание терзает меня и душит...
Я надеюсь, что моя любовь доберётся до  его  сердца или ... утонет.




Мне нравится:
0

Рубрика произведения: Поэзия ~ Поэтические переводы
Количество отзывов: 0
Количество сообщений: 0
Количество просмотров: 11
Свидетельство о публикации: №1220617471590
@ Copyright: Наталья Любина, 17.06.2022г.

Отзывы

Добавить сообщение можно после авторизации или регистрации

Есть вопросы?
Мы всегда рады помочь! Напишите нам, и мы свяжемся с Вами в ближайшее время!

1