Sonet. Sergiusz Jesienin


Sonet. Sergiusz Jesienin
tłumaczenie z rosyjskiego na polski,
link do strony rosyjskiego oryginału
https://ilibrary.ru/text/3987/p.1/index.html

Sergiusz Jesienin (1895 - 1925)

                             Sonet

O zorze wciąż płakałem, gdy dale wygasały,
Gdy zaścieliła sobie rosistą pościel noc,
Gdy z szeptem fal cierpienia odzewsząd zamierały,
I gdzieś w oddali wtórzył im flet nad wszelką moc.
I rzekła fala do mnie: «Na próżno się smucimy», –
Zrzuciwszy welon swój, zniknęła w brzegach gry,
A blady sierp księżyca swym pocałunkiem zimnym
Z uśmiechem mi wystudził w przepiękne perły łzy.

I ja przyniosłem ci, królewnie jasnookiej,
Korale moich łez od troski mej samotnej,
Woalkę delikatną z pienności* morskich fal,

Lecz serce podchmielone miłości nie jest rado**.
Tak zwróć za wszystko mi, co ci nie trzeba nadto,
Zwróć całus mi za całus od księżycowych warg.

1915 r.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

*   pienność (daw.) – rzecz. od «pienny». Patrz źródło:
https://sjp.pwn.pl/doroszewski/piennosc;5471563.html

**
  rado (daw.) – 1. wesoło, radośnie, ochoczo;
2. miło, chętnie, z zadowoleniem. Patrz źródło:
https://sjp.pl/rado

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

© Copyright: Валентин Валевский, 2011, Стихи.ру
Свидетельство о публикации №111110108760



Мне нравится:
0

Рубрика произведения: Поэзия ~ Поэтические переводы
Ключевые слова: Валентин Валевский, Walenty Walewski, Sonet, Sergiusz Jesienin,
Количество рецензий: 0
Количество просмотров: 52
Опубликовано: 02.04.2021 в 01:43







Есть вопросы?
Мы всегда рады помочь! Напишите нам, и мы свяжемся с Вами в ближайшее время!
1