Jestem wsi ostatnim poetą. Sergiusz Jesienin


Jestem wsi ostatnim poetą. Sergiusz Jesienin
tłumaczenie z rosyjskiego na polski,
link do strony rosyjskiego oryginału:
http://feb-web.ru/feb/esenin/texts/es1/es1-136-.htm

Sergiusz Jesienin (1895 - 1925)

             *       *       *
                                   Mariengofowi

Jestem wsi ostatnim poetą*,
W pieśniach skromny jest z desek most.
Trzymam mszę pożegnalną pod fetą
Brzóz kadzących liśćmi jak w post.

Tak dopali się ogniem złocistym
Mego życia cielesny wosk,
I drewniany już zegar księżyca
Nam odbije dwunastą przez los.

I na szlak niebieskiego pola
Wkrótce wyjdzie żelazny gość.
Zorzą zlany owsiany kłos zioła
Garścią czarną pochwyci jak kość.

Ach, nie żywe, lecz obce mi dłonie,
Moim pieśniom przy was nie żyć!
Tylko będą kłosy jak konie
O swym starym panu już wyć.

Będzie wiatr ssać to ich rżenie,
Wyprawiając żałobny im pląs.
Prędko, prędko drewniany mój zegar
Nam odbije dwunastą przez los.

1920 r
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

*  w oryginale Jesienina w tym miejscu jest ów wiersz:
«Я последний поэт деревни», co jest w tłumaczeniu:
«Jestem ostatnim poetą wsi» (dokładnie).

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

© Copyright: Валентин Валевский, 2010, Стихи.ру
Свидетельство о публикации №110073105710



Мне нравится:
0

Рубрика произведения: Поэзия ~ Поэтические переводы
Ключевые слова: Валентин Валевский, Walenty Walewski, Jestem wsi ostatnim poetą, Sergiusz Jesienin,
Количество рецензий: 0
Количество просмотров: 45
Опубликовано: 30.03.2021 в 19:54







Есть вопросы?
Мы всегда рады помочь! Напишите нам, и мы свяжемся с Вами в ближайшее время!
1