Odszedł dzień, ubyło nowych kres. Sergiusz Jesienin


Odszedł dzień, ubyło nowych kres. Sergiusz Jesienin
tłumaczenie z rosyjskiego na polski,
link do strony rosyjskiego oryginału:
http://www.goldpoetry.ru/esenin/index.php?p=125

Sergiusz Jesienin (1895 - 1925)

                  *       *       *

Odszedł dzień, ubyło nowych kres,
Znów się posunąłem do zachodu.
Lekkim ruchem białych rąk i rzęs
Tajemnicy lat rozcinam wodę.

W sinej strudze losu niby czar
Wciąż szumowin chłodnych bije piana,
I przykłada pieczęć niema rana
Fałdę nową u zmarszczonych warg.

Z każdym dniem się obcym staję już
I dla siebie i dla kogo cześć kazała.
Gdzieś tam w polu czystym, w miedzach zórz,
Oderwałem cień swój, snadź, od ciała.

Nieubrana wprost odeszła gdzieś,
Odebrawszy zgięte me ramiona.
Gdzie bądź teraz jest daleko ona
I innego uścisnęła pierś.

Może być, chwytając się wciąż doń,
Ona o mnie całkiem zapomniała,
I, utkwiwszy wzrok w posępną toń,
Fałdy warg i ust przez to przebrała.

Jednak żyję dźwiękiem dawnych lat,
Co jak echo błądzi za górami.
Więc całuję mdłymi już wargami
Czarnym cieniem wytłaczany kwiat.

1916 r.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

© Copyright: Валентин Валевский, 2010, Стихи.ру
Свидетельство о публикации №110072806854



Мне нравится:
0

Рубрика произведения: Поэзия ~ Поэтические переводы
Ключевые слова: Валентин Валевский, Walenty Walewski, Odszedł dzień ubyło nowych kres, Sergiusz Jesienin,
Количество рецензий: 0
Количество просмотров: 48
Опубликовано: 29.03.2021 в 21:00







Есть вопросы?
Мы всегда рады помочь! Напишите нам, и мы свяжемся с Вами в ближайшее время!
1