Роднае слова (на белорусском языке)


Па роднай зямлі я гасцінцам ішоў
І раз сярод спелага пышнага збожжа
Я слова забытае раптам знайшоў
І ўзяў яго ў рукі свае асцярожна.

Адразу ж у мне загучаў яго спеў,
Ды так, што душы задрыжала аснова.
Яго я паслухаў і ўраз зразумеў,
Што гэта было маё роднае слова.

Яно мне назвала ўсе рэчы кругом,
Як продкі мае называлі адвеку,
І тут жа я ўспомніў, дзе кінуў свій дом –
Прытулак адзіны ў душы чалавеку.

Я ўспомніў адразу, дзе глеба мая,
З якой карані мае сокі смакталі,
І сэрцам адчуў, што не ўмёрла зямля,
Якую чужынцы стаптаць не стапталі.

Адчуў я тады ўпершыню, што я ёсць
Зусім не “тутэйшы” без права, без волі,
Зусім не між іншымі голая косць,
А пан на зямлі, гаспадар сваёй долі.

І з часу таго гэта слова нясу
Я ў сэрцы сваім, як паходню святую,
Пялегую, нянчу яго я красу
І людзям сустрэчным яе раздаю я.

Я ім рассцілаю квяцісты абрус,
Шырокі і чысты, як матчына мова,
Каб ведалі ўсе, што завуць беларус
Таго, хто нясе ў сабе роднае слова.






Рубрика произведения: Поэзия ~ Стихи на иностранных языках
Количество рецензий: 0
Количество просмотров: 13
Опубликовано: 03.12.2017 в 18:35
© Copyright: Алесь Черкасов
Просмотреть профиль автора








1